Column: Dag -en nachtbeelden
31 december 2025, 11:58 | Jeroen
Wakker worden en opstaan. Zelfde recept dag-na-dag. 1e gedachte is KOFIEEEEE! Toch eerst plassen. De hele nacht opgehouden plas kan er eindelijk uit. En wat een nacht was het weer. Lang wakker voordat ik in slaap viel om vervolgens na een uur wakker te worden en over van alles en nog wat na te denken. Vooral dingen waar ik op dat moment niks aan kan veranderen of oplossen. Van die existentiële vraagstukken. Wat doe ik met mijn leven? Waar gaat heen? Waar doe ik het voor? Waar gaat het leven überhaupt over? Besta ik echt of zit ik in een matrix? Overdag heb ik deze vragen ook, echter kan ik dan op een of andere manier snel mijn gedachten verzetten door te denken; “ach het heeft geen zin om er over te denken. Doe er iets aan of stop”. En dan stop ik meestal en ga verder met onzinnige onzin.
Toen ik vorige week met mijn zoontje en goede vriend met zijn dochter naar de tentoonstelling The Moonwalkers bij Fabrique des Lumieres in Amsterdam. 12 mensen zijn volgens de verteller van de documentaire (acteur Tom Hanks) ooit op de maan geweest. Wanneer een van die astronauten naar aarde kijkt en zegt dat hij met zijn duim onze hele wereld kan laten verdwijnen voelt hij hoe klein en onbelangrijk we eigenlijk zijn.
Zo klein als die astronaut ons omschrijft voel ik mij ‘s nachts. Het gaf mij rust te bedenken dat ik niet alleen was in de gedachte en het gevoel, dat het er allemaal niet zo toe dat wat we van onszelf, de ander en de wereld vinden. Even je duim ervoor en door. Hopelijk kan ik aankomende nacht wat rustiger slapen. Na al het gefeest en vuurwerk in slaap vallen en bedenken dat al het gedoe en gedachten precies dat zijn gedoe en gedachten.
