Het derde deel van het bijzondere filmproject van Richard Linklater, Julie Delpy en Ethan Hawke heet Before Midnight. We volgen Celine en Jesse weer tijdens hun wandelingen waarin van alles besproken wordt. Ook dit deel is weer zeer geslaagd.
Baz Luhrmann en The Great Gatsby leek een gouden combinatie. In de feestscènes komt de kracht van de Australische regisseur duidelijk naar voren, maar door te veel uitleg slaat het bruisende verhaal dood.
De combinatie van Wong Kar Wai en kungfu leek me erg spannend. Visueel werkt The Grandmaster in ieder geval uitstekend, over de vertelstijl heb ik mijn twijfels. Maar wie gaat er naar een kungfufilm voor het verhaal?
Ik had hier veel kunnen zeggen over de cinematografische kwaliteiten van de film Hannah Arendt, maar ik heb dit keer een essay geschreven over de vrouw Hannah Arendt. De zeer scherpzinnige filosofe verdient deze aandacht.
Nanouk Leopold heeft op haar eigen wijze het boek Boven is het Stil verfilmd. Het resultaat is een sfeervolle, verstilde film die de worsteling van boer Helmer goed voelbaar maakt.
More Than Honey is een zoektocht naar de oorzaak van massale sterfte onder bijen. Het toont ons in deze zoektocht vooral mooie beelden en heel veel informatie over bijenkoloniën. Fascinerende materie, zoals je ook wel aan dit betoog zult merken.
Geen regels, geen grenzen, dat is springbreak. Harmony Korine neemt dit grensoverschrijdende credo een stap verder in Spring Breakers. Geen verheerlijking van het hedonistische feestgedrag, maar voornamelijk een heel bijzondere trip.
Het jaar is 1970, het album heet Cold Fact, de artiest Rodriguez. Ervaren mensen in de muziekindustrie zijn overtuigd. Dit is de volgende Bob Dylan, maar beter. Het album slaat helemaal niet aan in de VS, maar in Zuid Afrika is hij wereldberoemd.
De nieuwe film van Derek Cianfrance is een uitgebreid opgezet drieluik dat het verhaal van twee mannen en hun zoons vertelt. De eerste helft van The Place beyond the Pines is zeer interessant. Helaas voelt het tweede deel geforceerd aan.
De eerste speelfilm van Yaron Zilberman is een sterk drama over een succesvol strijkkwartet. De film wordt gedragen door het goede acteerwerk, maar ook door een sterk verhaal. Bovendien is het strijkkwartet een rijke voedingsbodem voor dit alles.
In Hitchcock zien we Alfred terwijl hij probeert zijn meesterwerk gemaakt te krijgen en een huwelijkscrisis doormaakt met zijn vrouw. Een te clichématige film om echt goed te zijn, maar de grote regisseur en zijn vrouw maken interessante personages.
Als relatieve buitenstaander brengt de Australische regisseuse Cate Shortland een verhaal over de Tweede Wereldoorlog. Lore moet met haar broertjes en zusje Duitsland doortrekken terwijl de geallieerden het land innemen.
